Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2946 K.2018/5986

Davacılar ... ve ... vekili Avukat... tarafından, davalı ... aleyhine 26/11/2008 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2008/489 esas, 2013/396 karar sayılı hükmüne yönelik yargılamanın iadesi ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın iadesi isteminin kabulüne karar verilerek ilk davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2008/489 esas, 2013/396 sayılı davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 26/06/2014 tarih ve 2013/16464 esas, 2014/10652 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarih ve 2016/86 esas, 2016/366 sayılı kararla davaya konu eylemle ilgili davalı hakkında hakaret nedeniyle mahkumiyet kararı verildiğini,ilgili ceza mahkemesi kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 21/03/2017 tarih ve 2016/16845 esas, 2017/3129 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 375/1-ı madde ve bendi gereğince yargılamanın iadesi talebinde bulunmuş ve ilk davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının farklı tarihlerde yazdığı dilekçelerde davacı avukatlar için "Gaspçı Avukatlar" ifadesini kullanarak hakaret suçunu işlediği, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarih ve 2016/86 esas, 2016/366 sayılı onanarak kesinleşen ilamıyla davalı hakkında mahkumiyet kararı verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 375/1-ğ madde ve bendi uyarınca; karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalkmış olduğu gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebi yerinde görülerek ilk davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2008/489 esas, 2013/396 sayılı ilamına esas alınan hükmün ...

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/07/2009 tarih ve 2008/1159 esas, 2009/1589 sayılı ilamı; davaya konu eylemin ise davalının 31/03/2008 tarihli dilekçesinde davacılara yönelik "avukatlar yalan beyanda bulundular, suç işlediler’’ifadesine ilişkin olduğu, ceza yargılamasında davalının beyanlarının hakaret kastı taşımadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, söz konusu hükmünde Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/09/2013 tarih ve 2011/34937 esas, 2013/20670 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, ilgili ceza dairesinin onama kararına istinaden ...

3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2008/489 esas, 2013/396 sayılı ilamıyla davanın reddine karar verildiği, dairemizin 26/06/2014 tarih ve 2013/16464 esas, 2014/10652 sayılı ilamı ile davanın reddine ilişkin kararın onanarak kesinleştiği, yargılamanın iadesi talebinin kabulüne esas alınan kararın ise ...

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarih ve 2016/86-2016/366 sayılı ilamı; davaya konu eylemin ise davalının 03/05/2006 ve 08/09/2005 tarihli dilekçelerinde davacılara yönelik "gaspçı avukat" ifadesine ilişkin olduğu, ceza mahkemesince davalının beyanlarının hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle davalının mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu hükmünde Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 21/03/2017 tarih ve 2016/16845 esas, 2017/3129 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 375 ve devamı maddelerinde yargılamanın iadesi düzenlenmiş olup yargılamanın iadesi sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Somut olayda, anılan maddede sınırlı bir biçimde sayılan iade sebeplerinden hiçbiri gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, işin esasına girilmeksizin yargılamanın iadesi talebinin reddi gerekirken davalının ancak, ayrı dava konusu edilebilecek farklı eylemleri yargılamanın iadesi sebebi kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.