Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2950 K.2018/5511

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 07/02/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi, karşı davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından davalı ... aleyhine 27/02/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre karşı dava yönünden davalı karşı davacı ...'ın tüm, asıl dava yönünden davalılar ... ve ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Asıl dava yönünden davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, olay tarihinde müvekkilinin ... iline gitmek üzere ... merkez otogarına gittiğini, eşyalarının fazla olması sebebiyle görevlilerden izin alarak otobüs girişini kullanmak istediğini, görevlilerin de müsaade ettiklerini, ancak ikinci kontrol noktasında müvekkilinin içinde bulunduğu aracın güvenlik görevlisi davalılardan ... tarafından durdurularak bu noktadan geçiş yapılamayacağının söylendiğini ve taraflar arasında tartışma yaşandığını, tartışma sırasında davalılardan ...'ün de olay yerine geldiğini ve davalılardan ...'ün ittirmesi sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını belirterek; oluşan manevi zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ..., davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan, ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalıların yaralama eylemi sabit görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi (Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi ./..

zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olan olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı lehine daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.