Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/3067 K.2019/1687

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/05/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/01/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile tazminatın idare yargı kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Rücuen tazminat davasında davacı yararına ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Davacı taraf da dava dilekçesinde açıkça ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkemece talep de gözetilerek ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.