Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/3111 K.2018/5995

Davacı ... (Işıklı) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/06/2014 gününde verilen dilekçe ile yabancı ceza mahkeme kararının tanınması ve tenfizi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/07/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, tanıma ve tenfiz istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı arasında ... Bölge Mahkemesinde görülüp 27/03/2014 tarih ve 41 Hv 32/13s-65 sayısı ile karara bağlanan ilamla, müvekkilleri lehine 45.000 euro manevi tazminata hükmedildiğini, ... Bölge Mahkemesi tarafından verilen kararın 14/05/2014 tarihinde apostil şerhi ile kesinleştiğini belirtmiş, adı geçen Mahkeme tarafından verilen 27/03/2014 tarih ve 41 Hv 32/13s-65 karar no'lu kararın tanınması ve tenfizi isteminde bulunmuştur.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, tanınması ve tenfizi istenen kararın yabancı mahkemece ceza davasına ilişkin verildiği, davalının manevi tazminatla birlikte 8 yıl hapis cezasına da mahkum edildiği gerekçesiyle hapis cezasını da içeren ... Bölge Mahkemesinin 27/03/2014 tarih ve 41 Hv 32/13s-65 sayılı ceza ilamının tanınması ve tenfizi isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı itibariyle; dava, kişisel hakları da ihtiva eden yabancı ceza mahkemesi kararının tanıma ve tenfizi istemine ilişkindir.

İncelenen ...Bölge Mahkemesi'nin 27/03/2014 tarih ve 41 Hv 32/13s-65 karar sayılı ilamı ile; davalının 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 45.000 euro manevi tazminat ödemesine karar verildiği, söz konusu kararın 14/05/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

MÖHUK 50/2 maddesindeki düzenlemeye göre; yabancı mahkemelerin ceza ilamlarında yer alan kişisel haklarla ilgili hükümler hakkında da tenfiz kararı istenebilir. İlgili yasal düzenleme uyarınca tazminata ilişkin şahsi hak isteminde davacının hukuki yararı vardır.Bu yönüyle talebin değerlendirilerek sonuçlandırılması gerekirken davanın reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.