Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/3257 K.2018/5723

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 07/07/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat; davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından davacı-karşı davalı ... aleyhine 04/03/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat; karşı dava ise haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı vekili, davalının davacıyı yaraladığını belirterek uğranılan maddi ve manevi zararın tazminini, hükmedilecek tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile ise, hükmedilecek tazminatlara olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi isteminde bulunmuştur.

Karşı davada davacı vekili, davalının müvekkilini tehdit ettiğini, ceza yargılamasında tarafların ceza aldığını, bu olay nedeniyle müvekkilinin itibarının zedelendiğini belirterek faiz talebinde bulunmaksızın uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davada maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulü ile kabul edilen maddi tazminatın 2.000,00 TL'lik kısmına dava, kalan miktarının ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmiş; karşı davanın kısmen kabulü ile kabul edilen tutara olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmiştir.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi istemiyle açılan davalarda, istek bulunması durumunda kabul edilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Dosya kapsamından ve ceza mahkemesi dosyasından olay tarihinin 01/04/2009 olduğu anlaşılmaktadır. Asıl davada davacı vekili, ıslah dilekçesi ile hükmedilecek tazminatlara olay tarihi olan 01/04/2009 tarihinden itibaren

yasal faiz işletilmesini talep etmiş olduğu halde, mahkemece hükmedilen maddi tazminatın bir kısmına dava, bir kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

Karşı dava dilekçesinde, talep edilen tazminata faiz yürütülmesi hususunda herhangi bir istem olmadığı halde, mahkemece HMK’nın 26. maddesinde belirtilen hakimin tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak ve talep aşılarak, hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.