Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/3767 K.2019/3639

Davacı ... vekili Avukat ... ve davacı ... AŞ tarafından, davalılar ... İnş. Hafriyat Nakliyat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 09/09/2013 ve 29/04/2016 gününde verilen dilekçeler ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın da kabulüne dair verilen 22/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Birleşen dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğüne ait muhtelif su depoları ve pompa istasyonlarının dava dışı ... İnşaat AŞ tarafından müvekkili şirkete 15/09/2011 - 08/03/2013 dönemi için inşaat sigorta poliçesi ile sigorta ettirildiğini, sigorta edilen su depolarının Mudanya yol genişletme çalışmaları sırasında hafriyat dökülmesi nedeniyle hasar gördüğünü, sigorta ekspertiz raporuna göre hesaplanan hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Birleşen dava, rücuen tazminat istemine ilişkin olduğundan, zararın doğmasına neden olduğu iddia edilen davalılardan her biri, yalnızca kendi kusuruna isabet eden miktardan sorumludur. Davalıların mahkemece takdir edilen zararın tamamından müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru değildir. Rücuda teselsül olmaz ilkesi uyarınca, her bir davalının somut olaydaki kusur ve sorumluluğuna göre tazminata karar verilmelidir.

Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.