Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4177 K.2019/2387

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/10/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemi sebebiyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemenin ilk kararında davacının maddi tazminat talebi kabul edilmiş, manevi tazminata ilişkin talebi ise kısmen kabul edilmiştir. Davalılar kendilerini bir vekil ile temsil ettirmediğinden manevi tazminat isteminin reddedilen kısmı için davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Karar, bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiş olup, davalıların manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları reddedilmiş olup, manevi tazminat talebi hakkındaki ilk karar kesinleşmiştir. Ancak davalılardan ..., ... ve ..., maddi tazminatın ıslah edilen kısmı yönünden zamanaşımı def'inde bulunmuş olup, adı geçen davalılara yönelik ıslah edilen maddi tazminat isteminin zamanaşımı nedeniyle reddi gerekeceği gerekçesiyle karar bu yönden bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş; ancak bozma sonrası yapılan yargılamada davalılardan ... ve ...’in kendilerini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle manevi tazminat isteminin reddedilen kısmı için davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Dairemizin 21/12/2015 tarih ve 2015/1306 esas, 2015/14930 karar sayılı bozma ilamı neticesinde yerel mahkemenin manevi tazminata ilişkin hükmü kesinleşmiş olup, lehine manevi tazminata hükmedilen davacı yönünden, manevi tazminatın reddedilen kısmı için davalılar yararına herhangi bir vekalet ücretine hükmedilmemiş olması davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Bu nedenle, bozma ilamı sonrası kurulan hükümde mahkemece bir kısım davalılar yararına yeniden vekalet ücretine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.