Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4298 K.2019/2117

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ......... AŞ ......... Derneği aleyhine 09/01/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı...... Tic. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre...... Tic. AŞ'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...... Tic. AŞ'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ...... Tic. AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinde "Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." şeklindedir

Şu durumda, davalı...... Tic. AŞ hakkındaki manevi tazminat davası reddedildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına ''2.180,00 TL'' maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması bozmayı gerektirse de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.