Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4342 K.2020/2346

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/05/2016 gününde verilen dilekçe ile evli olduğunu bildiği eşle birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/09/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/187 esas, 2017/269 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

Somut olayda, davalı yönünden davanın kabul edilen bölümü 47.530,00 TL’yi geçmediğinden davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.