Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4463 K.2020/2294

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Özel Sağ. Hiz. ve Sağ. Malz. San. Tic.

AŞ aleyhine 08/02/2016 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2017 günlü karara karşı davacı ... davalı tarafın istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davalıların tüm istinaf istemleri yerinde görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1. fıkra (b-1) bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK' nın 353/1. fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi olan ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/52 esas, 2017/156 karar sayılı 31/03/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2018 günlü karar davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, istinaf mahkemesince yapılan inceleme sonucunda,

davalı ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin HMK 366 ve 346/1 maddesi uyarınca reddine dair verilen 29/05/2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; kişilik haklarının ihlali nedeni ile 100.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilerek 2.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, bu karara karşı taraflar istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf istemleri yerinde görülmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-1) bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, davacının istinaf

isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davada reddedilen miktar 90.000,00-TL olup davacı yönünden temyiz edilebilirlik sınırının üzerinde olmakla birlikte, kabul edilen miktar 10.000 TL temyiz sınırının altında kaldığından davalılar HMK 348/1 maddesi uyarınca ancak davacının temyizi halinde katılma yolu ile temyiz hakkına sahiptir.

Bölge Adliye Mahkemesince, 05/04/2018 tarihli karara karşı davacı tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulmadığı için ve davalılar aleyhine hükmedilen miktar kesinlik sınırı altında kaldığından davalıların temyiz talebinin HMK 366. maddesi yolu ile 346/1 ve 348/1 maddeleri uyarınca reddine ilişkin olarak ek karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29/05/2018 tarihli ek karar HMK 346/2. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz edilmiştir. Dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davalı ... yönünden kesin nitelikte olduğu; bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.