Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4558 K.2020/2739

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve... Ltd. Şti. aleyhine 31/12/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2017 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen 17/07/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ... Ltd. Şti'ne, davacı tarafın istinaf başvuru dilekçesi, Bölge Adliye Mahkemesi ilamı ve davacı taraf temyiz başvuru dilekçesi tebliğinin usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki.

7201 sayılı Tebligat Kanunu 35/4. maddesinde daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiş olmasına rağmen davacı tarafça verilen istinaf başvuru dilekçesi “ .../...” adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebligat memurunca “...belirtilen adreste 17 no’lu bina olmadığından tebliği mümkün olmamıştır...” şerhi düşülerek, 27/12/2017 tarihinde mercie iade edilmiş, ardından mahkemece yukarıda belirtilen yasa maddesine aykırı olarak resmi kayıtlarda adres araştırması yapılmaksızın aynı adrese TK.

35. maddesine göre tebligat çıkartılmış, devamında da Bölge Adliye Mahkemesi ilamı ve davacı taraf temyiz başvuru dilekçesi tebliği de aynı hata tekrar edilerek, doğrudan Tebligat Kanunu 35. maddesine göre belirtilen adrese tebliğe çıkartılmıştır.

Şu halde; davalı ... Ltd. Şti.’nin savunma hakkını da kısıtlar nitelikte usulsüz tebligat yapıldığından usul ve yasaya uygun olarak öncelikle davacı taraf istinaf başvuru dilekçesi tebliği yapılarak eksiklikler giderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.