Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4571 K.2019/2851

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/08/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Hazine’nin TMK’nın 1007. maddesi (MK.917) uyarınca ödediği tazminatın, tazminat davasına konu tapudaki işlemi gerçekleştiren tapu görevlileri ile taşınmazın tapuda satışını sahte kimlik ile gerçekleştiren kişiden rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili; dava dışı ... tarafından, Hazine aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/170 esas sayılı dosyası üzerinden TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak açılan tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilerek kesinleştiğini, hükmedilen bedelin icra takibi neticesinde ödendiğini, bu meblağın ödenmesine sahte kimlik ile tapuda satış yapan davalı ... ile işlem yaparken gerçek malike ait daha önce dosyada bulunan fotoğraf, imza örneği ve nüfus bilgilerini karşılaştırmadan bu satış işlemini gerçekleştiren tapu memurları olan diğer davalılar ... ve ...'in sorumlu olduğunu belirterek ödenen bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep edilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından; davacı kurumun, sahte kimlik ile tapuda yapılan satış nedeniyle zarar gören dava dışı kişiye TMK’nın 1007. maddesi kapsamında tazminat ödendiği, ödenen meblağın sorumlu davalılardan rücu edilmesi talebiyle işbu davanın açıldığı, hükme esas alınan kusur raporunda ise her bir davalı yönünden ayrı ayrı kusur oranları ile sorumlu oldukları zarar miktarının belirlenmediği ve bu nedenle alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece davalı ...’in kusurlu olup olmadığı, kusurlu olması halinde ise kusur oranının tespiti yönünden alanında uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.