Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/5067 K.2019/2475

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/12/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan sürücü ...'ın kusuru ile meydana gelen trafik kazasında davacıların desteği......'in hayatını kaybettiğini belirterek, davaya konu olay nedeniyle davacı anne ve babanın uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki mevcut bilgi ve belgelerden; davacıların desteğinin davalılardan ... tarafından taksirle ölümüne sebebiyet verildiği, hükme esas alınan 09/09/2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacılardan desteğin annesi ...'in 2040 yılına kadar yaşayacağı kabulü ile destek tazminatı hesabı yapıldığı, ancak adı geçenin 20/09/2017 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Destek tazminatında yardım süresi hesaplanırken, bir yandan desteğin muhtemel çalışma süresi, diğer taraftan ise destekten yoksun kalanın muhtemel yaşama süresi dikkate alınır. Buna göre destekten yoksun kalma zararı, desteğin öldüğü tarihten itibaren başlar. Destekten yoksun kalanın bakım ihtiyacı ile desteğin bakım gücünün sona ereceği tarihten hangisi daha önce biter ise destek tazminatı o tarihte biter. Dava konusu olayda 2040 yılına kadar destek ihtiyacı olduğu kabul edilen davacı ...’in 2017 yılında vefatı, destek zararının bu tarihte bittiğini kabul etmeyi gerektirir. Dolayısıyla adı gecen davacının destekten yoksun kaldığı süre desteğin öldüğü tarih ile kendisinin öldüğü tarih arasıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılardan ...’in ölüm tarihine kadar destekten yoksun kalma tazminat hesabı yapılmalı ve mirasçısı olan diğer davacılara bu miktar pay edilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.