Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/5134 K.2019/4187

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 31/05/2018 gün ve 2018/2669-2018/4636 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, yerel mahkemece verilen 13/11/2013 tarihli maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair karar, davacı tarafın temyizi üzerine 31/05/2018 gün ve 2018/2669 esas, 2018/4636 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Dairemizin 31/05/2018 gün ve 2018/2669 esas, 2018/4636 karar sayılı ilamıyla onama kararına karşı bu kez 01/08/2018 tarihli dilekçe ile yerel mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmeyen davalı ...'nın karar düzeltme isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı ...'nın yerel mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmediği, kararın bu davalı yönünden kesinleştiği, kesinleşen karara karşı da yürürlükteki HUMK'nun 440. maddesine göre karar düzeltme isteminde bulunulamayacağı anlaşıldığından davalı ...'nın karar düzeltme isteminin reddine karar verilmelidir.

2- Davacı ... vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesinde;

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmelidir.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalılar tarafından evine bırakacağız diye hile ile arabaya bindirilerek bir inşaat alanında bıçak ile ırzına geçildiğini, çantasının gasp edildiğini, ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda mahkum edildiklerini bildirerek her bir davalıdan 50.000,00'er TL maddi ve 200.000,00'er TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile her bir davalıdan 40.000,00'er TL manevi tazminatın tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacının ve davalılardan ...'nın karar düzeltme isteği üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Gerek Türk Borçlar Kanunu’nun 56. (818 sayılı BK 47. maddesi) ve gerekse 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükümlerine göre, hakimin manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Diğer yandan hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik

durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hak ve nesafetle hüküm vereceği MK.m.4’de belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın meydana geliş şekli ve vahameti ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat çok azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun 2.bentteki davacının karar düzeltme isteğinin reddi düşüncesine katılmıyorum. 26/09/2019