Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/5183 K.2019/1998

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2016 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı yasa gereği rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı ...... memurunun görevi sırasında ilgililerin beyanlarının alınması için ......ye gittiği esnada ...... bahçesinde bulunan kırık mazgala ayağının girmesi sebebiyle kırıklı yaralanmasının oluştuğunu, müvekkili kurumun da yaralanmaya ilişkin olarak dava dışı ...... memuruna ödemede bulunduğunu, davalının da ......de sorumlu kişi olduğunu belirterek müvekkili kurum tarafından yapılan ödemenin rücuen tazmin isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31/03/2016 tarihli ilk kararında idari yargı yolu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24/01/2017 günlü, 2016/13096 esas, 2017/466 karar sayılı ilamı ile davanın çözüm yerinin adli yargı olduğu belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının ......de park, bahçelerden sorumlu kişi olduğu ve hakkında yapılan ceza yargılamasının da bu kapsamda olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde; dosya kapsamından, davaya konu edilen olayda dava dışı ...... memurunun yaralanmasında davalının kasti ya da ihmali herhangi bir kusuru bulunmadığı anlaşıldığından davalının sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.