Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/531 K.2018/1106

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/03/2016 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 25/01/2017 günlü kararın istinaf incelemesinde;

davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen 23/06/2017 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davacı vekili tarafından, incelemenin duruşmalı yapılması da temyize cevap dilekçesiyle davalılar vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 20/02/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; istinaf başvurusunun reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı vekili, dava dışı taşınmaz sahiplerine ait taşınmazın bir bölümüne kurumca kamulaştırmasız el atılması nedeniyle taşınmaz sahipleri tarafından kurum aleyhine açılan dava sonucunda, arsa bedeli dışında fazladan ödenmek zorunda kalınan ecrimisil, yargılama gideri ve faiz ödemelerinden dolayı uğranılan zararın, kusuru bulunan davalı kamu görevlilerinden rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; rücu davasına konu olayın 2000 yılında gerçekleştiği, davaya konu ödeme tarihleri itibariyle dava konusu zararın öğrenildiği,

olay tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nu 61/1. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin ve öğrenme tarihleri itibariyle yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 72/1.maddesi uyarınca ilk ödemenin yapıldığı 25/06/2013 tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; rücuya esas tazminat nedeniyle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73/1. maddesine göre ödemenin tamamının yapıldığı tarih olan 28/03/2014 tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, fakat son ödemenin ...

1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/96 esas ve 125 sayılı karar içeriğine göre, davacı idarenin kesinleşen takip borcunun tamamının icra dosyasına aktarılmasından sonra borçlu idarenin icra işlemini şikayeti üzerine alacağın geç tahsilinden kaynaklanan faiz talebi ile ilgili takip alacaklılarının başvurusu üzerine İcra Hukuk Mahkemesince verilen hükme dayandığı, bu nedenle rücu kapsamında kabul edilebilecek ve davalıların sorumluluğunu gerektirebilecek bir ödeme olmadığı, açıklanan gerekçe ile son ödeme tarihinin 17/12/2013 tarihi olarak kabulü ile,

bu tarihten itibaren dava tarihi itibari ile 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, davacının zarar tespit komiyon kararı ile zararın sorumlularını öğrendiği iddiasının ise yerinde olmadığı belirtilerek, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun '' Rücu isteminde '' başlıklı 73. maddesinde, '' (1) Rücu istemi, tazminatın tamamının ödendiği ve birlikte sorumlu kişinin öğrenildiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde tazminatın tamamının ödendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar.

(2) Tazminatın ödenmesi kendisinden istenilen kişi, durumu birlikte sorumlu olduğu kişilere bildirmek zorundadır. Aksi takdirde zamanaşımı, bu bildirimin dürüstlük kurallarına göre yapılabileceği tarihte işlemeye başlar.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden: dava dışı taşınmaz sahipleri tarafından kurum aleyhine açılan kamulaştırmasız el atma davası sonucunda, verilen karar uyarınca ...8.

İcra Dairesinin 2011/2042 esas sayılı takip dosyasına 25/06/2013 tarihinde 660,00 TL, 17/12/2013 tarihinde 5.410.388,89 TL ve 28.03.2014 tarihinde 45.690,02 TL olmak üzere toplam 6.116.078,91 TL ödeme yapıldığı, arsa bedeli dışında kalan ecrimisil, yargılama gideri ve faiz ödemelerinden dolayı kurum zararı olan 1.746,078,91 TL'nın tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır. ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/96 esas ve 125 sayılı kararının incelenmesinde; ...

8. İcra Dairesinin 2011/2042 esas sayılı takip dosyası alacaklıları tarafından davacı borçlu ... aleyhine açılan dava sonucunda mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve icra dosyası kapsamına göre, 07/10/2013 tarihi itibariyle toplam alacağın 6.116.606,58 TL'sı olduğu, icra dosyasına 6.070.916,56 TL ödeme yapıldığı, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100 ve devamı maddeleri uyarınca yatan paranın önce faiz, masraflar ve vekalet ücretinden mahsubunun gerektiği, bu nedenle borçlunun 45.690,02 TL bakiye ana para borcunun bulunduğu belirtilerek, şikayet isteminin kabulü ile ...

8. İcra Dairesinin 2011/2042 esas sayılı takip dosyasında 07/10/2013 tarihi itibariyle ana para borcu bulunduğunun tespiti ve icra müdürlüğüne bu yönde işlem yapılması için talimat verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.Şu durumda; rücu davasına konu tazminatın tamamının icra dosyasına 28/03/2014 tarihinde ödendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 28/03/2014 tarihinde yapılan ödemenin rücu kapsamında kabul edilebilecek bir ödeme olmadığı gerekçesinin ise ...1.

İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/96 esas ve 125 sayılı kararı uyarınca yerinde olmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73/1 maddesi uyarınca son ödemenin yapıldığı 28/03/2014 tarihinden dava tarihi olan 25/03/2016 tarihine kadar 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği gözetildiğinde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.