Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/5355 K.2019/2634

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/12/2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/07/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz kredi kullandırılması nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili olan bankanın kapatılan .../... şubesi personeli olan davalıların kredi talebinde bulunan işletmecilere usulsüz kredi kullandırdıklarını, tahsil edilemeyen krediler nedeniyle bankanın zarara uğradığını belirterek, müvekkilinin bu şekilde tahsil edilemeyen kredi alacakları nedeniyle oluşan maddi zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar; görev yaptıkları dönem içerisinde kullandırılan kredilerin tamamen usulüne uygun olarak kullandırıldığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; yargılama sırasında dava konusu edilen kredilerin bir kısmının tahsil edildiği, tahsil edilen kısım yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, tahsil edilemeyen krediler yönünden ise davalıların kredilerin verilmesinde kusur ve sorumluluklarının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen 25/05/2010 tarihli ilk kararın, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 02/05/2012 gün ve 2011/5021 esas 2012/7663 karar sayılı ilamı ile,

"...dosya arasında bulunan üçüncü bilirkişi raporuna göre davalı banka çalışanlarının kredi kullandırma işlemlerinde kusurlu oldukları anlaşıldığı halde mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen bir gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır….” gerekçesi ile bozulmuş, davalı ... vekili ve ...’un karar düzeltme talebi üzerine , Dairemizin 25/01/2013 gün ve 2012/14217 esas 2013/896 karar sayılı ilamı ile ‘’...davalıların kredilerin verilmesi sırasındaki bankadaki görev ve pozisyonları,

özellikle kredilerin verildiği tarihler itibari ile bankanın kredi kullandırılması işlemi için belirlediği usul ve esaslara göre verilen kredilerde kusur ve sorumlulukları olup olmadığı, alınan teminatlar için gösterilen değerlerin de keza kredilerin kullandırıldığı tarih itibari ile değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi için

hükmün eksik araştırma nedeniyle bozulması gerekirken zarar kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi için bozulması doğru olmadığından bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabul edilmesi...’’ gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, yargılama aşamasında dava konusu kredilerin sadece birinin tahsil edilemediği, söz konusu kredinin tahsil kabiliyeti bulunduğu, davalıların kredilerin verilmesi sırasındaki bankadaki görev ve pozisyonları, özellikle kredilerin verildiği tarihler itibari ile bankanın kredi kullandırılması işlemi için belirlediği usul ve esaslara göre verilen kredilerde kusur ve sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/2 maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yüklenir. Ancak Kanun'un 331/1. maddesinde "...Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder…" biçiminde düzenleme bulunmaktadır.

Dosya kapsamından; dava konusu edilen krediler nedeniyle davacının dava konusu yaptığı miktarların yargılama esnasında peyderpey ödendiği dosya içeriğinden ve davacının temyiz dilekçesindeki beyanından anlaşılmaktadır. Bu haliyle dava konusuz kaldığından “karar verilmesine yer olmadığına” dair hüküm tesis edilmesi, dava tarihindeki durum ve yukarıda anılan yasal düzenleme nazara alınarak tarafların dava tarihindeki haklılık durumlarına göre yargılama gideri ve vekalet ücretinin hüküm altına alınması gerekirken bu yönün mahkemece gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.