Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/552 K.2018/1338

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Medya TV Hizmetleri A.Ş. ve diğerleri aleyhine 03/04/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/11/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin cinsel taciz suçuna maruz kaldığını ve rızası olmaksızın alıkonulduğunu, bu olay ile ilgili yargılama devam ederken, ... Gazetesinde ve ... resmi internet sitesinde “Yatakta biten ... gecesine 19 yıl istendi”, ... Kadının Türk Erkeği İle İmtihanı” manşetleri ile haber yapıldığını, kendisinden izin alınmaksızın ve toplum tarafından kolayca tanınabilecek şekilde yaklaşık 60 adet fotoğrafının “ilgili foto galeri” başlığı altında sergilendiğini, fotoğrafların olayla ilgisinin bulunmadığını, yayınlanan fotoğrafların davacının özel hayatı ve kişiliği ile ilgili olduğunu, yapılan haksız ve kötüniyetli haber nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, Dairemizin 10/05/2017 gün, 2017/427 esas, 2017/2703 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Bozma ilamı öncesi verilen 22/04/2014 günlü ilk karar ile davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce, 30/11/2015 gün, 2014/10452 esas, 2015/13739 karar sayılı ilam ile.

5187 sayılı Kanun'un 13.maddesi gereğince hukuki sorumlulukları bulunmayan davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, ancak kararın sonuç itibarıyla doğru olduğu belirtilerek bu davalılara ilişkin temyiz isteminin reddine, diğer davalılar ..., ... Gazetecilik A.Ş. ve ... Medya TV Hiz.

A.Ş.’ye yönelik istemin ise sorumlulukları bulunduğu gerekçesiyle kabulünün gerektiği belirtilerek, kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 18/10/2016 tarihli ikinci karar ile davalılar ..., ... Gazetecilik A.Ş. ve ... Medya TV Hiz. A.Ş. karar başlığında gösterilerek, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davalıların temyizi üzerine Dairemizce, 10/05/2017 gün, 2017/427 esas, 2017/2703 karar sayılı ilam ile hükmedilen manevi tazminatın çok olduğu gerekçesiyle ikinci bozma kararı verilmiştir.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davalılar ...

Medya TV Hizmetleri A.Ş., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... karar başlığında gösterilerek davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair temyiz incelemesine konu olan 14/11/2017 tarihli hüküm kurulmuştur.

Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine ilişkin karar ilk bozma kararının kapsamı dışında kalmakla kesinleşmiş ve bu nedenle ikinci kararda da bu davalılar gösterilmemiştir.

Mahkemece üçüncü kararda bu davalılar karar başlığında gösterilmiş olup, bu durumda bu davalılar bakımından “Daha önce verilen ret kararı kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken aleyhe manevi tazminata ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ..., ..., ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan ..., ..., ...,