Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/664 K.2018/2051

Taraflar arasındaki hakimin hukuki sorumluluğuna dayalı maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 23/05/2017 gün ve 2015/10761-2017/3173 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş; karar düzeltme talebi de 2017/3642-2017/6622 sayılı ilamıyla reddedilmiştir. Davacı tarafından karar düzeltme isteğinin reddine dair ilama yönelik maddi hatanın düzeltilmesi ve tavzih istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki hakimin hukuki sorumluluğuna dayalı maddi tazminat davasından dolayı mahkemece verilen 09/12/2014 gün ve 2014/192-2014/614 sayılı kararın, Dairemizin 23/05/2017 gün ve 2015/10761-2017/3173 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı şirket temsilcisi tarafından kararın düzeltilmesi istenmiş; Dairemizin 31/10/2017 gün ve 2017/3642-2017/6622 sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi reddedilmiştir. Bu kez davacı şirket temsilcisi, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesine karşın, karar düzeltme ilamında HMUK'nun 442/3. maddesinde düzenlenen para cezasından ve ret harcından sorumlu tutulmasının maddi hata olduğu gerekçesi ile tavzih isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamından, davacının adli yardım talebi kabul edilmekle beraber; mahkemece, davanın görev yönünden usulden reddine karar verildiği davacının temyizi üzerine hükmün onandığı ve karar düzeltme talebinin de reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının karar düzeltme isteminin reddine karar verildiğine göre, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 442/3. maddesinde düzenlenen para cezası ve ret karar harcını ödemekle yükümlüdür. Şu durumda, Dairemizin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararında maddi hata bulunmayıp davacı şirket yetkilisinin tavzih istemi yerinde bulunmadığından istemin reddine karar verilmiştir.