Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/740 K.2018/4171

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama, hakaret ve tehdit eylemleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında miras paylaşımı nedeniyle husumet bulunduğunu, 01/03/2014 ve 23/01/2014 tarihlerinde taraflar arasında çıkan tartışma sırasında tüm davalıların müvekkiline hakaret ettiğini; davalılardan ... ve ...’nun ise müvekkilini tehdit ettiğini ve yaraladığını belirterek, müvekkilinin manevi zararının müşterek ve müteselsil giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların eylemlerinin bir kısmının ceza davasında sübuta erdiği, davacıya karşı haksız eylemde bulundukları ve kişilik haklarını ihlal ettikleri gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalılar hakkında davaya konu olay nedeniyle hakaret, tehdit ve yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/404 esas 2015/359 sayılı kararı ile davalıların, davacıya yönelik hakaret eyleminden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına; davalılardan ... ve ...’nun 01/03/2014 tarihli tehdit eylemleri ile ...’ın kasten yaralama eyleminden beraat kararı verilmekle beraber, kararın temyiz edildiği, dosyanın halen Yargıtay'da temyiz incelemesinde olup, kesinleşmediği ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. maddesi (818 sayılı BK 53) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dava dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Bu nedenle ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.