Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/952 K.2020/1756

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/02/2015 gününde verilen dilekçe ile sosyal medya yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; bir sosyal paylaşım sitesi olan "Facebook" üzerinden “İş’te çalışanlar facebook grubu” isimli kullanıcı sayfasında, davalının hakaret içerikli paylaşımlarda bulunduğunu, davalı hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine kararı verildiğini belirterek manevi tazminat istemiyle birlikte davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanması isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu ifadelerin eleştiri mahiyetinde olduğunu, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiği, davalı tarafça sarf edilen ‘’hortumcu’’ ifadesinin yasa dışı yollarla zimmetine para veya mal geçirmek manasına geldiğini, bu ifadenin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek manevi tazminat isteminin kabulüyle birlikte davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanmasına karar vermiştir.

Davalı, işbu dosyada belirtilen sözler nedeniyle internet yolu ile hakaret suçundan ... ... 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/265 esasına kayden görülen kamu davasında mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

TBK'nın 74 (Borçlar Kanunu'nun 53) maddesi gereğince ceza mahkemesince verilecek mahkûmiyet kararı ve belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden bağlayıcıdır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Kişide oluşan manevi zararın giderilmesi bakımından hakimin olayın özelliklerine, fail ve mağdurun durumlarına, kişilik değerlerinde meydana gelen eksilmenin niteliğine göre manevi tazminat olarak bir miktar paranın ödenmesine veya TBK'nın 58/2 (Borçlar Kanunu 49/3.) maddesi gereğince tazminat yerine diğer bir tazmin yoluna başvurması mümkündür. Bahsedilen madde gereği diğer tazmin yöntemleri konusunda örnekseme yapılarak haksız saldırının kınanması ve kınama kararıyla birlikte bu kararın basın yoluyla ilan edilmesi yöntemlerine değinilmişse de bu yöntemler sınırlı olmayıp hakimin takdirine bırakılmıştır. Bu bağlamda, özür beyanı, isnadın geri alınması vb. bir tazmin şeklinin benimsenmesi de düşünülebilir.

Somut olayda, davaya konu sözlerle ilgili olarak hakaret suçu nedeniyle davalı hakkında verilmiş olan mahkûmiyet kararı TBK'nun 74 (BK'nın 53.) maddesi gereğince hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte bir olgudur. Mahkemece, tazminat ve yayın yaptırımı yerine TBK'nın 58/2 (BK.49/3.) maddesinde bahsedilen diğer yaptırımlardan olan tecavüzün kınanmasına dair kararla yetinilmesi gerekirken manevi tazminata ve kınama kararının yayınlanmasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.