Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/1492 K.2019/3440

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince, davalı ...'in temyiz isteminin temyiz harç ve giderlerinin süresi içinde yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına dair 21/10/2016 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalının ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece 21/10/2016 tarihinde verilen ek kararla; davalı vekilinin 09/09/2016 havale tarihli temyiz dilekçesi ile yasal süresinde temyiz talebinde bulunduğu, eksik temyiz giderlerinin temyiz eden davalı vekili tarafından dosyaya yatırılması hususunda adına muhtıra gönderildiği, muhtıranın 27/09/2016 tarihinde tebliğ edildiği ancak verilen 7 günlük kesin süre içerisinde eksik temyiz masraflarının yatırılmadığı gerekçesiyle HUMK.nun 434/3 maddesi gereğince davalı vekilinin mahkeme ilamını temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Dosya kapsamından, davalı vekilinin, temyiz harcını süresinde yatırdığı anlaşıldığından ek kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Tarafların asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten öldürme nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacıların murisi Ayşe Önder'in olay tarihinde evinin balkonunda otururken, davalı tarafından av tüfeği ile kasten vurularak öldürüldüğü belirterek uğranılan manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumları da nazara alınarak, tarafların birbirleri ile akraba olduğu, olay nedeni ile davalının ceza mahkemesince mahkumiyetine karar verildiği, kararın Yargıtay'da onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacıların dava dilekçesinde talep ettiği manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş olduğu, ancak mahkemece bu husus hakkında bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK 297/2. maddesi uyarınca “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”.

Şu durumda, davacı tarafın uğradığı manevi zararın yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemiş bulunmasına karşın, yerel mahkemece davacıların faiz istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması isabetli olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.