Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/1617 K.2019/5377

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar PTT Genel Müdürlüğüne izafeten PTT Başmüdürlüğü ve Atılım İnş. Ltd. Şti. aleyhine 16/07/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı PTT Genel Müdürlüğüne izafeten PTT Başmüdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkeme gerekçeli karar başlığında; dava tarihinin 16/07/2008 olması gerekirken 14/01/2011 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı PTT Genel Müdürlüğü’ne izafeten PTT Baş Müdürlüğü’nün tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili; davalılar tarafından yürütülen Datça PTT binasının tadilat işi sırasında binanın en alt katında bulunan santralin hasar gördüğünü ve Datça Yarımadası’nın haberleşmesini sağlayan, söz konusu binada kurulu Datça EWSD santralinin arızalandığını, akabinde bu santral ile birlikte Aktur-Özdil-Palamutbükü-Mesudiye-Karaköy-Kızlan ve Cumalı santrallerinin de devre dışı kalmasıyla tüm yarımadanın haberleşmesinin kesildiğini, müvekkili şirket çalışanlarının yoğun çabasıyla arızanın saatler sonra giderildiğini, arızanın nedeni araştırıldığında; tadilat sırasında, üst kattaki lavabo taşları ve tabanı kırılarak muslukların söküldüğü,

boru uçlarının önlem alınmadan açıkta bırakıldığı ve borulardan akan suların alt katta bulunan santrale ulaşması sonucu santralin arızalandığının tespit edildiğini belirterek, oluşan zararın değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri; müvekkillerinin bir kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 12/10/2010 gün, 2010/3107 esas ve 2010/5741 karar sayılı ilâmı ile davacının hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırması veya harcama yapması söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı tarafın delillerinin sorulup saptanması, özel olarak işçi tutup çalıştırıldığının ve harcama yapıldığının kanıtlanması halinde ise gerekirse bu yönden de zararın hesaplanması için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması gerektiği belirtilerek bozulmuş; mahkemece bozma ilâmına uyularak alınan yeni bilirkişi raporuna göre de davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yerel mahkemece, dosyanın bozma sonrası tekrar bilirkişiye tevdi edilerek rapor alındığı, bilirkişinin de hem bozma gereği işçi ve genel idare giderlerini tespit ettiği, hem de bozma ilâmında yer almamasına rağmen tarafların kusur oranlarını yeniden belirlediği ve mahkemenin de yeni bilirkişi raporu ve raporda belirlenen kusur oranlarına göre hüküm tesis ettiği anlaşılmıştır.

Şu halde; mahkemece Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma kapsamı dışında kalan zararın meydana gelmesinde taraf kusurlarının tespitine dair raporda yapılan tespit ve değerlendirmeler esas alınarak kesinleşen yönlere dair de eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davacının usûlü kazanılmış hakkını ihlal eder nitelikte karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.