Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/1911 K.2021/3163

Davacı ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 14/07/2016 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tazminat talebinin reddine dair verilen 14/02/2018 günlü kararın davacının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2017/164 Esas- 2018/171 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 27/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalılardan ...’a ait konutu yazılı kira sözleşmesi olmaksızın kiraladığını, kira bedellerini düzenli olarak ödemesine rağmen anılan davalının vekili olan davalılardan ... aracılığı ile Akşehir İcra Müdürlüğünün 2015/1950 Esas sayılı dosyasında aleyhine kira alacağının tahsili ve kiralanan taşınmazın tahliyesine yönelik icra takibi başlatıldığını, borca itirazı üzerine takibin durdurulduğunu ve davalılardan ...’ın müvekkili olan davalılardan ... yönünden açmış olduğu itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi talebinin Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2015/622 esas ve 2015/855 sayılı kararı ile kabulüne karar verildiğini,

bu kararın tehiri icra talepli olarak temyiz edilmesine rağmen, 25/02/2016 tarihinde davalılardan ...’ın polis eşiliğinde tahliye talebi ile kiracı olarak ikamet ettiği konuta gelerek zorla tahliye tutanağını imzalattığını, icra dosyası kapsamındaki işlemlerin hukuka aykırı olduğunu, oluşan manevi zarardan davalıların ayrı ayrı sorumlu olduklarını belirterek, her bir davalıdan 1.000.000,00 TL manevi tazminatın 15/07/2015 tarihinden faizi ile tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek; Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2015/622 esas ve 2015/855 sayılı ilamının infazının durdurulmasına yönelik tehiri icra kararının bulunmadığı, 25/02/2016 tarihli tahliye tutanağının davacıya zorla imzalattırıldığına dair somut delil bulunmadığı bu anlamda davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş;

karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin bulunmamasına, davacının iddiasının somut delillerle ispatlanamamış olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine,