Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2006 K.2019/4179

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 17/10/2012 gününde, davalı ... aleyhine 03/04/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı sebebiyle rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, asıl ve birleşen dosya davalılarının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı sebebiyle rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçesinde; dava dışı ...’a ait taşınmazın sahte evraklar düzenlenerek dolandırılmak suretiyle üçüncü şahıslara satışının yapıldığını, taşınmazını kaybeden ...’ın Maliye Hazinesi aleyhine tazminat davası açtığını ve bu dava neticesinde kendisine tazminat ödenmek zorunda kalındığını, tapuda satış işlemini gerçekleştiren davalılar tapu müdürü ve şefi ile vekaletnameyi düzenleyen noterin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle kurum zararı oluştuğunu belirterek rücuen tazminat isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen dava davalıları, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 52. maddesinde; “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Zarara hafif kusuruyla sebep olan tazminat yükümlüsü, tazminatı ödediğinde yoksulluğa düşecek olur ve hakkaniyet de gerektirirse hâkim, tazminatı indirebilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; alınan bilirkişi raporlarında asıl ve birleşen dava davalılarının kasıtlarının ve ağır ihmallerinin olmadığı, fakat gereken dikkat ve özenin gösterilmemesi sebebiyle kusurlu oldukları, yapılan ceza yargılamasında davaya konu satış işlemine ilişkin evrakların sahteliği hususunda davalıların yanılgıya düşebileceği anlaşılmaktadır. Şu halde; asıl ve birleşen dava davalıları bakımından çalışma koşulları, kusur durumları ve işleme esas alınan belgelerin inandırıcılık kabiliyeti de dikkate alınarak TBK 52. maddesi gereğince hükmedilecek tazminattan asıl ve birleşen dosya davalıları lehine uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.