Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/205 K.2019/2570

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava yönünden davanın açılmamış sayılmasına, karşı davacı ...'nın manevi tazminat isteminin reddine dair verilen 31/05/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı ...’nın karşı davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-karşı davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Asıl dava, kamu görevlisi olan davalıların, kişisel amaç ve kusurlarından kaynaklandığı iddia olunan mevzuata aykırı eylemleri ve hatalı stok incelemesi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi; karşı dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesinin 1'inci fıkrasında "Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Şu durumda, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. Maddesinin 1. fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu konuda karar verilmemiş olması doğru değil ise de; anılan yanılgının giderilmesi için yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. madde yollaması ile halen uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.