Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2286 K.2020/591

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hazinesi aleyhine 13/12/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 12/09/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca, ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/742 esas, 2017/631 karar sayılı kararının kaldırılmasına, kaldırılan kararın yerine yeniden hüküm tesisi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 20/04/2018 günlü kararın davacı vekilince temyiz edildiği, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce verilen 25/02/2019 gün ve 2018/4100 esas, 2019/957 sayılı kararla bölge adliye mahkemesi kararının gerekçe düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Dairemiz bu kararına karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde istinaf kanun yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde ise temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir. Davacı vekilinin karar düzeltme talebine konu karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiş olup, karar tarihi itibariyle uygulanması gereken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda istinaf ve temyiz dışında başkaca bir olağan kanun yolu düzenlenmemiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ve başka özel yasalarda düzenlenmeyen kanun yolu incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme istemli dilekçesinin reddi gerekmiştir.