Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2401 K.2020/1396

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız icra takibi ve haciz nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin kimlik bilgilerini ele geçiren şahısların davacı adına telefon hattı satın alarak kullandıklarını, sonrasında davalı şirket tarafından hat kullanım bedeli ödenmediği gerekçesiyle davacı hakkında icra takibi başlatıldığını, takibin gıyabında devam ettirilerek kesinleştirildiğini ve araç kaydı üzerine haciz şerhi işlendiğini, hacizle birlikte takipten haberdar olunduğunu, davacının açmış olduğu menfi tespit davasında borçlu olmadığının tespit edildiğini belirterek, bu süreçte oluşan maddi ve manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının başvurusu üzerine abonelik tesis edildiğini, hat kullanım bedeli ödenmediğinden hakkında icra takibi başlatıldığını, takip kesinleştiği için de araç kaydına haciz şerhi işlendiğini, yapılan işlemlerde bir usulsüzlük olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda, haksız haciz işleminin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 23/05/2017 gün, 2015/12323 esas ve 2017/3157 karar sayılı ilamıyla, davalının bayisini iyi seçmemek ve onu yeterince eğitip, denetlememekle davacının zarara uğramasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle zarar kapsamı belirlenmek üzere bozulmuş, mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden sayılacağı, 326. maddesinde ise kanunda yazılı hâller dışında,

yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Şu halde; yargılama giderinden olan avukatlık ücreti ilgili olduğu davanın konusunu teşkil eder nitelikte fer’i bir alacak olup ilgili davanın sonunda diğer yargılama giderleri ile birlikte hüküm altına alınmalıdır.

Somut davada; davacının açmış olduğu menfi tespit davası nedeniyle vekiline ödediğini belirttiği vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.