Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2633 K.2019/5317

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/07/2018 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/05/2019 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede;

davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile hükmün kaldırılıp davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmasına dair verilen 19/07/2019 günlü kararın ve bu karara yönelik davacı tarafın temyiz isteminin kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 16/08/2019 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisinedki kağıtlar incelenerek gereği görüşüdü.

Dava, staj eğitimi nedeniyle alacak istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı tarafın istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda kesin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kurumda iki dönem uygulama stajı yaptığını, bu stajlara ilişkin ücretlerin davacıya ödenmediğini belirterek ödenmeyen staj çalışma ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davacının idareye yazılı talepte bulunmadığını, davanın idare mahkemesinde açılması gerektiğini, davanın üniversiteye yöneltilmesi gerektiğinden husumet itirazında bulunduklarını, alacağın zamanaşımına uğradığını, esasa ilişkin olarak da açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından; davacının öğrenim gördüğü eğitim fakültesinin 3308 sayılı Kanun’un 2. ve 3. maddesi kapsamında mesleki ve teknik eğitim yapan bir program olmadığının anlaşılmasına göre davacının öğretmenlik uygulaması dersi kapsamında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda aldığı uygulamalı eğitim karşılığında 3308 sayılı Kanun kapsamında staj ücreti talep edemeyeceği gözetilmeksizin; bu taleple açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz bulunarak ilk derece mahkemesinin davanın kabulü yönündeki hükmünün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353 (1)b-2 maddesi gereğince kaldırılıp davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmasına kesin olarak karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının, davalı kurumdan staj çalışma ücretinin ödenmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulduğu; Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf talebinin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile hükmün kaldırılıp davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmasına kesin olarak karar verildiği, bu karara yönelik davacı tarafın temyiz isteminde bulunduğu, ilk derece mahkemesince 16/08/2019 tarihli ek karar ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olarak verildiğinden bahisle davalının temyiz isteminin reddine, temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, bu kararın da davacı tarafından 19/08/2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 365. maddesinde “Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Şu halde, ilk derece mahkemesinin HMK’nın 365. maddesi kapsamında temyiz dilekçesini Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerekirken temyiz talebinin reddi şeklinde ek karar tesisi usule uygun olmamış, ilk derece mahkemesince belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere, dava dosyasının işlemsiz olarak yerel mahkemesine iadesi gerekmiştir.