Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2966 K.2020/668

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/11/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosya kapsamından, davalı ...'ın cezaevinden temyiz dilekçesi gönderdiği, Dairemiz tarafından temyiz harcının ikmali için geri çevirme yapıldığı, mahkemece davalı vasisine, temyiz yoluna başvuru harcı ile temyiz karar harcını 1 haftalık süre içerisinde yatırması gerektiği aksi halde temyiz kanun yoluna başvuru talebinden vazgeçmiş sayılacağı hususuna ilişkin muhtıranın usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak muhtıraya konu temyiz harç ve giderlerini öngörülen kesin süre içerisinde yatırmadığı anlaşılmıştır. Şu durumda davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, hükmedilecek tazminata ödeme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş, mahkemece istemin kabulü ile tazminatın 14/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Rücuen tazminat davasında davacı yararına ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Davacı taraf da dava dilekçesinde açıkça ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkemece talep de gözetilerek ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesine karar verilmesine rağmen hüküm fıkrasına ödeme tarihi yanlış yazılmıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.