Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/3172 K.2021/5588

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalının SSK ...

Bölge Hastanesinde biyolog olarak görev yaptığını, 19/01/2004 tarihinde davalının görev yaptığı hastanede dava dışı hasta ...’un muayene olması sonucu kandaki şeker miktarının tetkiki için 75 gr glikoz tozu ile birlikte hastanenin laboratuvarına müracaat etmesinin bildirildiği, adı geçen hastanın glikoz tozunu hastane dışındaki bir eczaneden temin ederek davalının görev yaptığı laboratuvara geldiğini ve davalının gözetiminde glikoz tozu olduğu sanılan ilacın suda eritilerek dava dışı hastaya verildiği,

hastanın ilacın bir kısmını içmesi sonucu fenalaştığı ve daha sonra kaldırıldığı Tıp Fakültesi Hastanesinde vefat ettiği, ölenin mirasçıları tarafından dava konusu olay nedeniyle hizmet kusuruna istinaden idari yargıda davacı Bakanlık aleyhine maddi ve manevi tazminat davası dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda hükmedilen tazminatın davacı bakanlık tarafından ölenin mirasçılarına icra takibi sonrasında yasal faizleri ile birlikte ödendiği,

ödenen miktarın hastaya verilen ilacın kutusunu dikkatle okumayarak hastanın ölümüne neden olan davalıdan rücuen tahsili gerektiği iddiası ile ödenen miktarın davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, belirtilen ilacın dışarıda hazırlandığını, hazırlanan ilacın içinde hangi oranlarda ne olduğunu bilmediğini, davaya konu olay nedeniyle kusurlu olmadığını, hakkında açılan ceza davasının henüz kesinleşmediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/12 Esas sayılı dosyası ile yapılan ceza yargılaması sonucunda davalının kusurlu bulunarak dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan mahkum olduğu, mahkumiyet kararını kesinleştiği, ceza yargılamasında alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 15/03/2007 günlü ve 84 sayılı kararı ile, “laboratuvar çalışmalarının dikkat ve özen gerektirdiği,

oral glikoz tolerans testi (OGTT) sırasında glikozun laboratuvarda bulunabileceği gibi bir eczaneden de temin edilebileceği, laboratuvara hasta tarafından getirilen maddenin glikoz olduğundan emin olunması gerektiği, ambalaj üzerindeki etiketin emniyet sağladığı, olayda maddeyi içeren kutuda "EGAŞ ECZAN RE" yazılı olduğu, laboratuvarda kullanılan maddelerin benzer ambalajlarda saklanabilecekleri gibi, kimyasal

maddelerin benzer görünümde de olabilecekleri dikkate alındığında OGTT sırasında glikoz solüsyonunun hazırlanmasında etiketi okumaması, kutuda glikoz yazmadığını biokimya uzmanına bildirmemesi nedeni ile gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı biyoloğun kusurlu olduğu, kusur oranının 8/8 (sekizde sekiz) düzeyinde olduğu” şeklinde rapor verildiği, davalının bu olayda kendisine getirilen hastane dışındaki bir eczaneden temin edilmiş ilaç üzerindeki etiketi inceleme ve uygulama konusunda yeterli dikkat ve özeni göstermediği için bu yanlış ilacı veren eczane sorumlusu ile birlikte ve birbirlerinden bağımsız olarak tam kusurlu durumda olduğu,

davacının, davalı kamu görevlisinin kusurundan doğan bu zararı hizmet kusuru nedeni ile zarar görene ödemesi nedeniyle davalıya karşı rücu hakkının doğduğu, ancak davalı her ne kadar olayda tam olarak kusurlu bulunmuş ise de aynı olayda hatalı ilacı veren eczane sorumlusu da davalıdan bağımsız olarak tam kusurlu olduğundan ortaya çıkan zararın zarara yol açan bu iki eylem faili arasında eşit olarak bölüştürülmesi ve ona göre rücu edilmesi gerekeceğinden davacının yapmış olduğu ödemenin yarısı olan 81.090,02-TL ‘nın davalıdan istenebileceği,

bunun yanında davalının görev yapmakta olduğu hastanede uygulanacak test ilacının stoklarda bulundurulmaması nedeniyle hastalar tarafından dışarıdan temin edilme uygulamasının yaratacağı olumsuzluklar, çalışma şartlarının ağırlığı ve iş yoğunluğu gibi davacı idarenin sorumluluğundaki uygulama ve işleyiş düzeninden kaynaklanan olumsuzluklar nedeniyle tazminat ödemesinin tamamının davalıya rücu edilmesi hakkaniyete uygun düşmeyeceğinden TBK 52/2 maddesi uyarınca %50 hakkaniyet indirimi de uygulanmak suretiyle 40.545,00-TL olarak belirlenen miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.