KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2019/3229 E., 2020/770 K.·Davacı-karşı Davalı-karşı
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... ve davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat, davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davacı-karşı davalı ... aleyhine 22/05/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2019 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Asıl ve karşı dava, haksız eylem sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı- karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı-karşı davacı ...'nun asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. maddesi gereğince HUMK’un 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda davalı-karşı davacı ...'nun aleyhine hükmedilen temyize konu tutar nazara alındığında bu düzeye ulaşmadığından davalı-karşı davacı ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı-karşı davacı ...'nun karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davalı- karşı davacı ...'nun karşı davaya yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.
HARÇ
137,00 TL. OH. · 44,40 TL. PH. · 92,60 TL.TGH.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2019/3229, K. 2020/770, 20 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama