Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/3318 K.2021/3234

Davacı ... vekilleri Av. ... tarafından, davalı... aleyhine 11/03/2014 gününde verilen dilekçe ile yersiz ödemenin iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kurum sigortalısı olan davalı ...'in dul/yetim aylığı almakta iken 01/08/1993 tarihinden itibaren sigortadan emekli aylığı aldığının tespit edildiğini, davalıya 01/01/2009 ila 31/10/2013 tarihleri arasında ek ödemelerle birlikte 44.841,14 TL yersiz maaş ödemesi yapıldığını belirterek yersiz ödenen maaşlar nedeniyle kurum zararı olan 44.841,14 TL ile 8 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 44.849,14 TL'nin her bir maaşın ödeme tarihinden, tebligat gideri yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ...; kurumun babasından maaş bağlamasında kendisinin bir kusuru olmadığını, kurum memurlarının yanlış işlem yaptığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'in davanın devamı sırasında vefatı üzerine en yakın mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddi halinde mirasın diğer zümredeki mirasçılara geçmesi sözkonusu olmayıp TMK 611 ve devamı maddeleri gereği mirasın iflas suretiyle tasfiyesi gündeme geleceğinden dahili davalılara husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı ...'in yargılama sırasında 20/02/2015 tarihinde vefat ettiği, 1. derece mirasçılarının Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/337 esas, 334 karar sayılı ilamı ile mirası reddettikleri ve kararın 16/06/2015 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine davacı kurum tarafından bu defa da kardeş ve kardeş çocukları olan davalıların davaya dahil edildikleri anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (MK.'nin) 605 ve devamı maddeleri uyarınca Zorunlu hasım olan borçlunun en yakın mirasçıları mirası reddettiğinden terekenin iflas hükümlerine göre çözümlenmesi gereklidir. Anılan mirasın reddi kararının kesinleştiği anlaşıldığından mahallin Sulh Hukuk Hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesi sağlanmalı, anılan mahkemece atanacak ve yetkilendirilecek tereke

temsilcisinin huzuru ile davaya devam olunmalıdır. Mirasın tasfiyesi işlemleri talebe bağlı işlemler olmayıp mirasın reddedildiğinin anlaşılması ile res'en yapılması gereken işlemlerdendir. Talep üzerine yapılabilirliği bu özelliğini ortadan kaldırmaz. (Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 27.1.1995 gün ve 1995/13145,1995/947.

HGK'nun 29.1.1975 gün 1682-100 ve 3.7.2002 gün 15/572-577 sayılı kararları aynı doğrultudadır) Ayrıca yine murisin ölüm gününde terekenin borca batık olduğunun şayi ve sabit olması durumunda da miras reddedilmiş olacağından ve bu tespit için sınırlayıcı bir süre yasaca öngörülmediğinden bu yönüyle de mahkemece işlem yapılması imkanı vardır.

Hal böyle olunca Mahkemece usuli işlemlerin yerine getirilip taraf teşkili temin edildikten sonra sonuca göre karar verilmesi, dahili davalılar yönünden de husumetten ret kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.