Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/3435 K.2020/741

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 22/10/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, "(1) Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarife'nin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin üçüncü fıkrası ile on ikinci maddenin birinci fıkrası, on altıncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarife'nin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı kendisini vekille temsil etmiş olduğundan kabul edilen değer üzerinden hesaplanması gereken 4.893,66 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak 4.89,67 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Mahkeme, 14/06/2016 tarihli ilk kararında Elazığ 3. İcra Müdürlüğünün 2013/4670 esas sayılı takip dosyasında davalının itirazının kısmen iptali ile, asıl alacak 62.823,48 TL takip tarihine kadar işlemiş faiz 5.135,82 TL olmak üzere takip tarihi itibari ile toplam 67.959,30 TL miktar üzerinden ve yasal faiz üzerinden takibin devamına hükmetmiş, iş bu kararı sadece davalı temyiz etmiştir.

Bu durumda, ilk kararı temyiz etmeyen davacı yönünden faize ilişkin olarak hüküm kesinleşmiş olup, bir diğer anlatımla davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulmasına rağmen bozmadan sonra yıllık %9 faiz oranı üzerinden hesaplanan 2.721,41 TL yasal faiz yerine avans faize hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Bu husus bozmayı gerektirmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

b-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, "(1) Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarife'nin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin üçüncü fıkrası ile on ikinci maddenin birinci fıkrası, on altıncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarife'nin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davalı yararına reddedilen miktar yönünden hesaplanan 3.610,00 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 2.725,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bu husus bozmayı gerektirir ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.