Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/44 K.2019/5406

Davacı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekili Avukat Hatice Gülhiz Avcıoğlu tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/12/2011 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Selahattin Kon tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 19/11/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asıllar Feramuz Ak ve ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Ela Çeltikçi Tosun geldiler diğer davalılar adına gelen olmadı.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava tarihi 08/12/2011 olmasına rağmen karar başlığında 15/06/2017 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kurum zararı nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ... davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalıların belirlenen kurum zararını ödemelerine karar verilmiştir. Ancak davacı tarafından dava dilekçesinde ödeme tarihlerinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına rağmen faize hükmedilmemiştir. Mahkemece bu konuda karar verilmemiş olması doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden kararın HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.