Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/469 K.2019/1701

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 01/02/2016 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın taraf ehliyeti dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait olan 23 LL 899 plakalı aracına davalılar tarafından taş ve sopalarla zarar verildiği, araçta meydana gelen değer kaybı düşüklüğünün davalılar tarafından tazmin edilmesi gerektiği iddiasıyla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, aracın dava tarihinden önce dava dışı 3. kişiye devrinin gerçekleştirildiği , davacının dava tarihi itibariyle mülkiyet hakkı sahibi olmadığı, kişinin maliki bulunmadığı bir aracın mevcut hal ve durumundan kaynaklanan değer kaybını talep edemeyeceği , bu talebin ancak araç malikine ait olacağı gerekçesiyle, davanın taraf ehliyeti dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Kanun'un 49. maddesi uyarınca kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.

Somut olayda; davacının maddi tazminat istemi aracın hasara uğramasına dayandırıldığına ve olay tarihinde de bahse konu araç davacı adına kayıtlı olup davacının mülkiyeti ve zilyetliği altında olduğuna göre işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekir. Davanın husumet nedeni ile reddi doğru değildir.