Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1037 K.2020/3858

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 10/11/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm ve cismani zarar nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...'in maliki ve davalı ...'un sürücüsü olduğu aracın davacıların murisi ... ...'ye çarparak ölümüne sebep olduğunu belirterek, oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuş, maddi tazminat istemi için olay tarihinden manevi tazminat istemi için ise dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir.Davalı ..., aracı haricen davalı ...'a sattığını, işleten olmadığını ve sorumluluğunun bulunmadığını; davalı ... vekili ise davanın zamanaşımına uğradığını, davalının kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılarca temyiz edilmiştir.Dosyanın incelenmesinden; davacılar vekilinin dava dilekçesinde manevi tazminat miktarı için dava tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiği halde, mahkemece talep aşılmak suretiyle olay tarihinden itibaren yasal faize hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu husus bozmayı gerektirir ise de anılan yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan “15/11/2005 olay tarihinden" ibaresinin çıkarılarak yerine "10/11/2010 dava tarihinden" sözcüklerinin eklenmesine,