Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1211 K.2021/3040

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 26.05.2017 gününde verilen dilekçe ile muvazaalı işlemin iptali ile haciz ve satış isteyebilme yetkisi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.07.2018 günlü karara karşı davalılar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair verilen 07.12.2018 günlü Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı asıl borçlu ...’un 10/06/2013 tarihinde müvekkili bankadan tüketici kredisi aldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine aleyhine Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2014/3940 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, borçlunun menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarına rastlanılmadığını,

borçlunun kredi sözleşmesini imzaladıktan sonra ve aleyhine takibe başlanılmadan önce alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla alacaklısı diğer davalı olan ... tarafından Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2014/1068 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı ve davalı borçlunun almakta olduğu maaşı üzerine 1. Sırada haciz işlemi uygulandığını, takibin müvekkili bankanın alacağının doğduğu tarihten sonra başlatıldığını, bu nedenle bonoya dayalı başlatılan takibin muvazaalı olduğu belirtilerek;

muvazaalı icra takibinin iptali ile bu takip sırasında borçlu davalı ...'un maaşı üzerine konulan birinci sıra haciz işlemine ilişkin tasarrufun İİK.'nun 227 ve devamı maddleri ile TBK.'nun 19.maddesi gereğince iptaline, Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2014/3940 Esas sayılı icra takibine konu müvekkili bankanın alacağı nedeniyle dava konusu takip ve maaş haczi üzerinde cebri icra yapma yetkisi tanınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacı tarafın dava dilekçesinde ileri sürmüş olduğu iddiaların gerçeğe aykırı olduğunu, bir takım hukuki müesseseleri kullanarak kendisi lehine menfaat temin etmeye çalıştığını, davacının diğer davalı ...'un başka mal varlığı olmadığı yönündeki iddiasının da doğru olmadığını, alacağına karşılık olarak başlatmış olduğu icra takibine yönelik davacının iddialarının da tamamen asılsız olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkilinin hiçbir şekilde mal kaçırma amacında olmadığını, danışıklı takip iddiasının maddi ve hukuki gerçeğe aykırı olduğunu, senede dayalı takibin daha evvel başlatıldığını belirterek haksız ve kötü niyetli açılan davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davalıların, davacı alacağının tahsilini zorlaştırmak amacıyla takibe dayanak bononun muvazaalı olarak düzenlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2014/1068 Esas sayılı dosyasında davalı borçlu ...' un maaşı üzerine konulan 1. Sıra haciz işlemine ilişkin tasarrufun iptaline, davacıya Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2014/1068 Esas sayılı dosyasındaki takip ve maaş haczi üzerinde cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda Bafra İcra Müdürlüğünün 2014/3940 sayılı takip dosyasına konu alacak nedeniyle davacı bankaya haricen ödeme yapıldığı ve Bafra İcra Müdürlüğünün 2014/3940 sayılı dosyanın 07/05/2020 tarihli karar tensip tutanağı ile haricen tahsil nedeniyle icra takip dosyasının işlemden kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, borcun ödenmesi nedeniyle icra takibinden vazgeçildiğinin anlaşılması halinde dava konusuz kalacağından İİK.nun 281/3 maddesi göz önüne alınarak buna göre karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.