Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1465 K.2020/4582

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Gayrimenkul Değerleme AŞ aleyhine 23/10/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm ve cismani zarar nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkeme gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 23/10/2012 yerine 11/07/2018 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ... Gayrimenkul Değerleme A.Ş. adına kayıtlı ve davalı ... tarafından sevk ve idare edilen aracın davacıların murisi ...’a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 1.000,00’er TL maddi tazminat ile her bir davacı için 25.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06/01/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini davacı ... için 32.950,85 TL, davacı ... için 1.090,46 TL ve davacı ... için 6.401,42 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 01/04/2014 tarihli karar ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 32.950,85 TL, davacı ... için 293,81 TL, davacı ... için 1.090,46 TL ve davacı ... için 6.401,42 TL maddi; davacı ... için 6.000,00 TL; diğer davacılar için 5.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kararı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 14/10/2015 tarih, 2014/13717 E- 2015/10612 K. sayılı kararı ile davacılar ... ve ... lehine hükmedilen maddi tazminat miktarlarının kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesi ile davalılar vekilinin buna ilişkin temyiz taleplerinin reddine, sigorta şirketi tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak davacılar için hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatlarından indirim yapılması gerektiği ve hükmedilen manevi tazminat miktarlarının düşük olduğu, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece 23/02/2017 tarihli karar ile, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 28.865,98 TL, davacı ... için 6.868,73 TL maddi; davacı ... için 12.000,00 TL; diğer davacılar için 7.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kararı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 01/03/2018 tarih, 2017/2801 E- 2018/1462 K. sayılı kararı ile davadan sonra davacılara ödeme yapıldığı anlaşıldığından, bu tutarların aktüer raporunda hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerektiği, davacı ... için ıslah edilen miktarın 6.401,42 TL olmasına karşın, talep aşılmak suretiyle 6.868,73 TL’ye hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uygun olarak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 11.530,85TL, davacı ... için 3.616,42 TL, davacı ... için 293,81 TL, davacı ... için 1.090,46 TL maddi, davacı ... için 12.000,00 TL; diğer davacılar için 7.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, "(1) Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarife'nin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarife'nin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Dosya kapsamından, davalı davada kendisini vekille temsil ettirdiği ve mahkemece maddi tazminat davasının kısmen reddine karar verildiği halde davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma sonrası verilen hükümde maddi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/1 maddesi uyarınca davalı yararına 2.989,34 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hiç hükmedilmemiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30 maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.