Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1515 K.2021/402

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/03/2013 gününde verilen dilekçe ile faiz alacağı istenmesi üzerine mahkemece bozmaya uyalarak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, faiz alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının, 07/06/2003 tarihinde davalının sevk ve idaresinde olan aracın çarpması sonucu yaralandığını, zararının tahsili yönünden açılmış olan davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/03/2013 tarih 2012/10 esas ve 2013/126 sayılı kararı ile davacı yararına bir miktar manevi tazminata karar verildiğini, belirlenen meblağın davalı tarafından halen kendilerine ödenmediğini ve belirtilen dosyada faiz istemlerinin bulunmadığını belirterek, mahkeme kararı ile hükmedilen manevi tazminatın, olay tarihi olan 07/06/2003 ile karar tarihi olan 05/03/2013 arasında hesaplanacak olan faizine ilişkin olarak belirsiz alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen, 29/05/2014 günlü ilk karara yönelik olarak, davalının temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12/04/2017 günlü 2014/22127 esas ve 2017/3979 karar sayılı ilamı ile; ''.... Kahramanmaraş 2. Asliye 2012/10 esas ve 2013/126 karar sayılı dosyası getirtilerek bu dosyada hükmedilen tazminatın davacılara ödenip ödenmediği de araştırılarak davalının zamanaşımı define ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile karar vermesi doğru görülmemiştir. ....'' şeklindeki gerekçe ile bozulduğu, mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından; davacının, 07/06/2003 tarihinde davalının sevk ve idaresinde olan aracın çarpması sonucu yaralandığı ve zararının tahsili yönünden açılmış olan davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/03/2013 tarih 2012/10 esas ve sayılı kararı ile yararına manevi tazminata hükmedildiği, belirtilen dosyada davacının faiz isteminin bulunmadığı, belirlenen meblağın eldeki dava tarihi itibariyle davalı tarafından henüz tazmin edilmediği ve davacının, belirtilen mahkeme kararı ile hükmedilen manevi tazminatın olay tarihi olan 07/06/2003 ile karar tarihi olan 05/03/2013 arasında hesaplanacak olan faizine ilişkin olarak alacak isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davanın kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü ilk karara yönelik davalının temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12/04/2017 günlü 2014/22127 esas ve 2017/3979 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, faiz, zaman geçtikçe doğan bir alacak olmakla, davanın açıldığı tarihten geriye doğru “asıl alacağın zamanaşımı süresi kadar” faiz istenebilecektir.

Şu durumda, hükmedilen manevi tazminata ilişkin asıl alacağın, eldeki dava tarihine kadar ödenmediği ve davacının talebi de gözetilerek mahkemece, olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nın 60/2 maddesi ve 765 sayılı TCK'nın 459; 102/4 maddeleri uyarınca eldeki davanın açıldığı tarihten geriye doğru asıl alacağın uzamış ceza zamanaşımı süresi kadar yani 5 yıllık süreye ilişkin olarak yasal faize hükmedilmelidir. Bu kapsamda 06/03/2008 ile 05/03/2013 tarihleri arasında asıl alacağın işlemiş yasal faizi hesaplanarak bu miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.