Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/152 K.2021/3078

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen istirdat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 10/12/2019 tarihli ek kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, Akçaabat İcra Müdürlüğü'nün 2008/202 esas sayılı dosyası ile davacının babası dava dışı Ziyaeddin Uslu hakkında icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleşmesinden sonra takip borçlusunun vefat etttiğini, bu vefattan sonra Elazığ 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1426 esas ve 2008/1571 karar sayılı kararı ile 18/12/2008 tarihinde davacı ve diğer mirasçılar hakkında mirasın reddine karar verildiğini, davacıya karşı haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan icra takip ve maaş haciz işlemleri nedeniyle davalı/alacaklının hesabına geçirilen 4.540,00 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının kötü niyetli olduğunu, mirası reddetiği hususunun dosyaya bildirilmediğini, icra dosyasında yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, hak düşürücü sürenin hem de zamanaşımı süresinin geçtiğini, müvekkilinin tamamen iyi niyetli olduğunu, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 4.540,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bu kez, 10/12/2019 tarihli ek karar ile davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup; davalı vekilince ek karar temyiz edilmiştir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 58.800,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.