Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1722 K.2020/1644

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 28/11/2014 gününde verilen dilekçe ile evlilik birliği devam ederken üçüncü kişiyle birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine dair verilen 27/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, evlilik birliği devam ederken üçüncü kişiyle birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretinin doğru hükmedilmemiş olması sebebiyle temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... ile evli olduğunu, diğer davalı ...’nın ise diğer davalı ile müvekkilinin evli olduğunu bilmesine rağmen birlikte yaşamaya başladığını, davalıların karı-koca hayatı yaşadıklarını ve bu durumun çevresi tarafından duyulduğunu belirterek müvekkilinin kişilik değerlerinin ihlal edilmesi sebebiyle her iki davalıdan müşterek ve müteselsilen manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... bakımından davanın reddine, davalı ... bakımından kısmen kabulüne dair 23/12/2015 tarihli kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13/02/2019 gün, 2016/14753 Esas ve 2019/672 Karar sayılı ilamı ile davalılardan ... bakımından açılan davaya bakmakla görevli mahkemenin aile mahkemesi olması sebebiyle bozulmasına ve davalı ... bakımından temyiz isteminin reddine karar verildiği, bozma ilamına uyulmak suretiyle davalı ... yönünden mahkemenin görevsizliği nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesinin ikinci fıkrasında; “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ... bakımından aile mahkemesinin görevli olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine ve davalı aleyhine yargılama giderine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Şu halde; mahkemece, yukarıdaki

düzenleme dikkate alındığında görevsizlik kararı verilmesi üzerine yargılama giderlerine görevli mahkemece karar verileceğinden davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.