Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1819 K.2020/2670

Taraflar arasındaki taksirle orman yangınına neden olmaktan dolayı uğranılan maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 18/12/2019 gün ve 2019/3147-2019/6098 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hüküm, davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri ile davacı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18/12/2019 gün ve 2019/3147-2019/6098 sayılı onama kararına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine mahkemece 23/01/2020 günlü, 2018/80 esas 2019/320 karar sayılı ara kararla; Yargıtay temyiz sınırının 72,070 TL olduğu, davacının karar düzeltme dilekçesinin dava değerinin ise 11.497,94 TL olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ve bu ret kararına karşı davacı vekili tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunulduğuna göre, talebin miktar sınırları içinde olup olmadığını denetleme ve miktar sınırı kapsamında değilse bu hususta karar verme yetkisi, karar düzeltme talebini inceleyecek Yargıtayın ilgili Dairesine aittir. Yerel Mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmamaktadır.

1086 sayılı HUMK’un 432. maddesinin 4. fıkrasında yerel mahkeme hâkimine tanınan yetki, “temyiz talebinin kanuni süresinde bulunmaması” ve “kararın temyizi kabil olmaması” hâllerine münhasır olup, karar düzeltme talebi bu hükmün dışındadır.

Karar düzeltme isteminin reddine karar vermek yerel mahkemenin yetkisinde bulunmadığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin miktar yönünden reddine dair ara kararın kaldırılmasına karar verilerek, karar düzeltme isteminin incelenmesine geçildi.