Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1888 K.2021/661

Davacı Yapı ve Kredi Bankası AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/03/2016 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle iptal istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muvazaa nedeniyle iptal istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan karar ile 20.07.2016 tarihinden itibaren göreve başlamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinde mahkemelerin usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdireceği belirtilmektedir. Bilindiği gibi, hakimin davadan el çekmesini gerektiren, davayı sonuçlandıran kararlarına nihai kararlar denilmektedir.

Dosya kapsamından, davacı tarafın ihtiyati haciz talebinin mahkemece reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/6942 esas, 2016/5838 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme başvurusu üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2016/14901 esas, 2017/6252 karar sayılı ilamı ile karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği, ardından ihtiyati haciz kararının kaldırılması talebinin mahkemece reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2017/3850 esas, 2019/10501 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; ilk derece mahkemesinin nihai kararı 21.05.2019 tarihli olup bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonradır. Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/6942 esas, 2016/5838 karar, 31.05.2017 tarihli ve 2016/14901 esas, 2017/6252 karar, 12.11.2019 tarihli ve 2017/3850 esas, 2019/10501 karar sayılı ilamlarına konu ilk derece mahkemesi kararları nihai karar niteliğinde değildir. Davanın devamı esnasında alınan ihtiyati haciz kararının temyizi üzerine Yargıtay'ca inceleme yapılmış olması, geçici hukuki koruma tedbirleriyle ilgili olduğundan esas hakkındaki kararın öncelikle istinaf yolu inceleme merciini değiştirmez.

Yukarıda açıklanan sebeple, kararın mahiyeti ve tarihi itibariyle kanun yolu inceleme görevi bölge adliye mahkemesine ait olduğundan, ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmek üzere dosyanın işlemsiz olarak mahal mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.