Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/261 K.2020/1799

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacılardan ... ve ...'ın maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine dair verilen 26/09/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne; davacılardan ... ve ...’ın maddi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, 18/08/2009 tarihinde davacılardan ... ve ...’ın kızları, diğer davacıların ise kardeşi olan müteveffa ...’ın, davalılardan ...’nın sürücüsü, diğer davalının ise işleteni olduğu ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, davalılardan ... hakkında taksirle ölüme neden olmak suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre kazanın davalı sürücünün tam kusurlu hareketi neticesi meydana geldiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı defin ve cenaze giderlerine ilişkin maddi tazminat ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 2018/1617 esas, 2018/4901 karar sayılı ilamı ile “davacıların her biri yönünden talep edilen tazminat miktarları ayrı ayrı açıklattırılmadan, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, dava dilekçesi ile istenen toplam talep üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir” şeklindeki gerekçe ile

bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak, davacıların her biri yönünden talep açıklattırılmak suretiyle, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne; davacılardan ... ve ...’ın maddi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan BK’nın 47. maddesi (TBK nın 56. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; müteveffanın yaşı, olay tarihi, olayın gerçekleşme şekli, davalının tam kusuru ile ölüm olayının meydana gelmiş olması, desteğin davacılara yakınlığı, yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı az olup daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.