Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2651 K.2020/3306

Davacılar ... (Kendisine asaleten ...'a velayeten) ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 18/02/2009 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme neden olma eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 22/05/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, cami minaresinin yıkılması sonucu gerçekleşen ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacıların desteği...'ın evinin önünde bulunduğu bir sırada evinin yakınında bulunan ... minaresinin yıkılması sonucu minarenin altında kalarak vefat ettiğini, olayla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/44804 Soruşturma numaralı dosyasında alınan kusur raporunda davalıların kusurlu bulunduğunu,...'ın genç yaşta vefat etmesi nedeniyle davacıların büyük üzüntü yaşadıklarını, aynı zamanda desteklerinden yoksun kaldıklarını belirtilerek maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalılardan ... yönünden olaya neden olan minarenin dernek tarafından yaptırılmadığı gerekçesi ile, davalı ... yönünden ise Diyanet İşleri Başkanlığının Kuruluş ve Görevlileri Hakkındaki 633 Sayılı Yasanın 4379 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile değişik 35 maddesine göre; Diyanet İşleri Başkanlığının Cami ve Mescitlerin açılmasına izin vermek ve cami görevlilerini atamak dışında bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile her bir yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2908 sayılı Dernekler Kanunu’nun 8. maddesinde her derneğin bir tüzüğünün bulunduğu ve bu tüzükte derneğin feshi halinde mal varlığının tasfiye şeklinin belirtilmesi gerektiği açıkça düzenlenmiştir. Yine anılan yasanın 55.maddesinde ise; "Feshedilen veya kendiliğinden dağıldığı tespit edilen derneklerin mal, para ve haklarının tasfiyesi, tüzüklerinde gösterilen esaslara göre yapılır. Tüzüklerinde, mal, para ve hakların tasfiyesinin

esaslarını tespit; genel kurulun kararına bırakıldığı halde, genel kurulca bir karar alınmamış veya genel kurul toplanmamışsa, derneklerin bütün para, mal ve hakları Hazineye intikal eder." şeklinde düzenleme ile feshedilen derneklerin mal, para ve haklarının tasfiyesinin tüzüklerinde gösterilen esaslara göre yapılacağı belirtilmiştir.

Dosya kapsamından ve ...'nın 16/11/2009 tarihli yazısından; mülkiyeti Hazineye ait olan ... Camiinin 1970-1978 yılları arasında ... Cami İnşa ve Koruma Derneği tarafından yapıldığı, söz konusu minarenin ise 1985-1986 yılları arasında yaptırıldığı, adı geçen derneğin 1995 yılında lağvedilerek yerine ... İlim-Kültür ve Sosyal Hizmetler Vakfı'nın kurulduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; öncelikle dava konusu ...'ne ait tapu kayıtları celp edildikten sonra ... Cami İnşa ve Koruma Derneği'nin 1995 yılında lağvedildiğinin belirtilmesine göre; bu tarihte yürürlükte bulunan 2908 sayılı Dernekler Kanunu’nun 8. ve 55. maddeleri doğrultusunda bu Derneğe ait Dernek Tüzüğü getirtilerek derneğin feshi işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının araştırılması, tamamlanmış ise tasfiye işleminin ne şekilde yapıldığı, Dernek ilgili sicilden terkin edilmiş ise mal varlığının devredildiği dernek, kişi veya kuruluşun ve adresin saptanması ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.