Davacı vekili; davalıların yöneticileri oldukları Kaçkar TV'de yayınlanan ... isimli programın 05.02.2018 tarihli yayınında davalı ... tarafından davacının kişilik haklarını ve ticari itibarını zedeleyecek nitelikte beyanlarda bulunduğunu, davacının hazırlattığı reklamı kötülediğini, siyasi manipülasyon aracı olarak kullanıldığı, olayın 6-7 ay önce ...
Kadın Futbol takımına maddi yardım temin etmek için kulüp başkanı ...'ın ve gazeteci ...'ın ...'nu ziyaret ettikleri sırada kendisinin "bayan sporculara yardım etmem günahtır" şeklinde beyanda bulunduğu iddia edildiği, ancak bu söylemin gerçek olmadığı sonradan yapılan basın açıklamasıyla ve olaydan sorumlu olan ... ve ... açıklamalarıyla olayı yalanlayıp özür diledikleri, yaşanan olay sonucunda sosyal medyada Çaykur ürünlerinin boykot edilmesi çağrısı yapılarak davacının maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek 100.000,00 TL maddi ve 30.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tazminini talep etmiştir.
Davalılar vekili; müvekkilinin Kaçkar Tv bünyesinde ...'ın moderatörlüğünü yaptığı ... isimli programda gazetecilik mesleğinin gereği Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünün genel müdürlüğü ...'nun faaliyetlerini, kamuyu ve özellikle Rize'yi yakındaki ilgilendirmesi dolayısıyla programında konu ettiğini, ...'nun "kadın futbol takımına destek vermem günahtır, Ardeşen kadın hentbol takımına destek verdiğim için de pişmanım" sözlerini bizzat kendisine söylediğini iddia eden ...'ın bu iddiasını daha sonra yaptığı basın açıklaması ile yinelediğini, davalının edindiği bilgiyi teyit ederek basın özgürlüğü kapsamında toplumun bilgisine sunduğunu,
müvekkilinin gerçekleştirdiği eylemin basın özgürlüğü ve habercilik kapsamında kabul edilmesi gerektiği ve davaya konu edilen eylemin hukuka aykırılık unsurunu içermemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, dava konusu haberin güncel ve toplumun her kesiminin ilgisini çeken, kamusal yarar taşıyan bir konuya ilişkin olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine de bölge adliye mahkemesince; davacılar vekilinin davanın esasına ilişkin tüm istinaf nedenlerinin esastan reddine, vekalet ücretine yönelik istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle;
manevi tazminat davasının reddedilmiş olması karşısında, AAÜT'nin 10/3.maddesi uyarınca, davalı yararına maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına,
dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.