Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2766 K.2020/3447

Davacı ... Genel Müdürlügü'ne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnşaat ... San. Turizm ve Tic. Ltd.

Şti. aleyhine 04/10/2017 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2019 günlü karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/02/2019 tarih ve 2017/481-2019/89 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulması gerektiğinden, davacı idarenin aktif dava ehliyeti bulunmadığından HMK'nın 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine dair verilen 04/06/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle yapılan incelemede,

davacının temyiz talebinin reddine dair verilen 30/06/2020 günlü ek kararın ve esasına ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.077,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.077,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; davacı 53.852,51 TL alacak isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 8.952,68 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 43.400,20-TL alacak yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu karara karşı davacı ve davalı taraf istinaf kanun

yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, davacı idarenin aktif dava ehliyeti bulunmadığından HMK'nun 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davada reddedilen miktar 53.852,51 TL olup, temyiz sınırının altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince, davacı aleyhine reddedilen miktar yönünden davacının temyiz talebinin HMK 362/1-a, HMK 366 ve HMK 346/1 maddeleri gereğince reddine ilişkin olarak 30/06/2020 tarihli ek karar verilmiştir.