Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3339 K.2020/4330

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/06/2007 gününde verilen dilekçe ile kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacılar ..., ... ve ... yönünden maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacılar ... ve ... yönünden manevi tazminat istemlerinin reddine, diğer davacıların manevi tazminat istemlerinin ise ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13. maddesinde “Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7'nci maddenin ikinci fıkrası, 10'uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12'nci maddenin birinci fıkrası, 16'ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez” şeklinde düzenlenmiştir. Tarife’nin 10. maddesinin 3. fıkrasında ise, manevi tazminat davalarında istemin tamamının reddi durumunda maktu vekalet ücretine hükmedileceği, manevi tazminat davasının maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücretinin ayrı bir kalem olarak hükmedileceği düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacılar ..., ... ve ...’in maddi tazminat istemlerinin reddedilen kısmı yönünden toplamı üzerinden davalı yararına tek vekalet ücretine hükmedildiği keza, davacılar ... ve ...’in manevi tazminat istemleri tümden reddedilmesine ve diğer davacıların manevi tazminat istemleri

kısmen kabul edilmesine karşın, davalı yararına tek vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, davada maddi ve manevi tazminat istemleri de ayrı ayrı olduğuna göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca her bir davacının reddedilen talepleri yönünden davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6271 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.