Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3426 K.2021/123

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/11/2001 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu oluşan araç hasarı, ölüm ve yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların ve davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-a)Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm, yaralanma ve araç hasarı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... 'ın sürücüsü ve maliki olduğu, diğer davacıların yolcu olarak bulundukları araçla, davalı ...'nın işleteni olduğu, davalı ...'ın makam aracı olan ve diğer davalı ...'in kullandığı aracın çarpışması sonucu araçta bulunan ... 'ın vefat ettiğini, davacılar Sevgi ve Çiğdem'in yaralandığını, davacı ...’nin aracında ise hasar meydana geldiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 16/07/2013 tarihli ilk hükümde; davanın kısmen kabulüne, davaya konu tazminatın davalılar ..., ... ve Ereğli Belediye Başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararın davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, 17. Hukuk Dairesinin 08/12/2015 gün, 2013/18848 Esas ve 2015/13612 Karar sayılı ilamı ile, davalılar ... ve Ereğli Belediye Başkanlığı yararına karar bozulmuş, bozma ilamına ilişkin olarak davacıların karar düzeltme talepleri ise aynı Dairenin 25/05/2016 gün, 2016/5181 Esas ve 2016/6370 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Bozma ilamına uyularak verilen 02/11/2017 tarihli ikinci hükümde mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalılar ... ve Ereğli Belediye Başkanlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla, 16/07/2013 gün, 2001/1009 Esas ve 2013/529 Karar sayılı kararı temyiz etmeyen davalı ... yönünden kesinleşmiştir.

Mahkemece temyize konu eldeki kararda ise; davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... ve Ereğli Belediye Başkanlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulduktan sonra, bozma kapsamı dışında kalmakla kesinleşmiş olan hususlarda yeniden karar tesisi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ... için hükmün (2-b) maddesinde 3.000 TL, (3-b) maddesinde ise 2.000 TL olmak üzere iki kez mükerrer şekilde manevi tazminata hükmedilmiş olması doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.